Crematorium Eden

Ongewoon verborgen ligt verscholen aan de landweg een prachtig afscheid. Het licht vergeeft het verdriet en de tijdloosheid ligt verborgen in de oude bomen op de binnenplaats. Vol rust is er het uitzicht, drijvend met de wolken vol herinneringen. Langs verloren klanken speelt piano met gedachtes om samen de warmte te behouden. In het verlengde van gedeeld verdriet, bijna tastbaar, vervliegt de tijd en staat nog even stil.



Eden Eden Eden Eden

A weathered skeleton
in windy fields of memory,
piercing like a knife

- Matsuo Basho -

Eden